Transakcje międzynarodowe w zasadzie nie są specjalnie skomplikowane zwłaszcza jeśli handel czy świadczenie usług odbywa się w ramach Unii Europejskiej i jej obszaru wolności gospodarczej urzeczywistnianej przez brak barier dla osób, dóbr i kapitału. Niemniej wciąż pozostają poważne różnice w prawodawstwie pomiędzy różnymi członkami wspólnoty. Nigdy nie sięgają one tak głęboko by uniemożliwić handel ale powodują konieczność omijania różnego rodzaju przeszkód. Jedną z najpoważniejszych z nich jest podwójne opodatkowanie dóbr i usług w kraju zarówno importera jak i eksportera.
Rozwiązaniem powyższego problemu jest faktura eksportowa. Wystawia się ją w sytuacji gdy dobra są nabywane przez zagranicznego płatnika VAT niebędącego równocześnie zarejestrowanym na potrzeby VAT podmiotem w naszym kraju. Nie różni się ona za bardzo w formie od zwykłej faktury sprzedaży ale zawiera dwa bardzo istotne elementy: numery NIP EU stron transakcji oraz zerową stawkę podatkową VAT. Z podatku od towarów i usług rozlicza się bowiem zawsze w takich sytuacjach nabywca. Jeśli klient nie dysponuje numerem NIP EU zmuszeni jesteśmy do wystawienia normalnej faktury czyli z naliczeniem odpowiedniej stawki podatkowej.